معرفی

ارزيابي دروني فرآيندي است كه در آن اعضاي هيأت علمي گروه قضاوت هاي قابل ملاحظه اي را در خصوص عملكرد خود به عمل مي آورند و تعيين مي كنند كه در تفكرات جاري براي كيفيت در چه جايگاهي قرار دارند و در نهايت از نتايج حاصله به عنوان داده هايي براي برنامه ريزي در جهت بهبود فعاليت هاي آينده استفاده مي نمايند. ارزيابي دروني نه فقط براي تحليل نقاط قوت و ضعف و ارائه پيشنهادات بلكه براي اصلاح مشكلات و اجراي راه حل ها نيز مسئول است. ارزيابي دروني با جمع آوري اطلاعات، تحليل و بازخورد آن، پشتيبان تصميم گيري هاي مديريت است.
با توجه به اهميت ارزيابي دروني در ارتقاء بهبود كيفيت و توسعه نظام دانشگاهي، استقرار نظام ارزيابي دروني در دانشگاه، ضروري است.
از ويژگي هاي برجسته ارزيابي دروني كه آن را از ديگر رويكردهاي ارزيابي متمايز مي نمايد، فرآيند محوري بودن آن است. به اين معني كه در اين نوع ارزيابي تدوين گزارش و ارائه نتايج هدف اصلي نيست، بلكه نحوه اجرا در درجه اول اهميت قرار دارد. آگاه شدن اعضا هيأت علمي از وضعيت خود و گروه آموزشي كه در آن فعاليت مي كنند، آن هم از طريق خرد و تفكر جمعي و رسيدن به اوج شناخت از نيازها، اهداف، برنامه ها و فعاليت ها و كوشش در جهت رفع كمي ها و كاستي ها و در نهايت بهبود و توسعه فعاليت ها از مهمترين دستاوردهاي ارزيابي دروني در يك گروه آموزشي است. روح حاكم بر ارزيابي دروني روح همكاري، تبادل تجربه و مشاركت است و از نتايج آن به عنوان دروندادي براي برنامه ريزي، بهبود و توسعه فعاليت ها در آينده استفاده مي شود. نكته مهم در ارزيابي دروني رغبت به همكاري و دلبستگي اعضاي هيأت علمي جهت انجام آن مي باشد. از اين رو همواره توصيه مي شود كه در اجراي ارزيابي دروني از مكانيزم هاي تشويقي استفاده شود تا شرايط مناسب تري براي مشاركت فراهم گردد. اين راهكارها و مكانيزم ها است كه جايگاه مطمئني را براي فرآيند ارزيابي دروني در بحث مربوط به كيفيت دانشگاهي بوجود آورده است. 
در برنامه اي كه براي ارزيابي دروني گروه هاي آموزشي در نظر گرفته شده است، ارزيابي هر گروه آموزشي طي سه مرحله زير انجام خواهد گرفت: 
مرحله اول: تدوين ملاك ها، نشانگرها و استانداردها
مرحله دوم: جمع آوري و تجزيه و تحليل داده ها
مرحله سوم: تدوين گزارش و پيگيري نتايج حاصل از ارزيابي